احمد الحسن کیست؟║افشاگری بزرگ پشت پرده جریان احمد الحسن یمانی║مدعی دروغین امام زمان ،مهدویت و یمانی

Video Description

احمد الحسن کیست؟║افشاگری بزرگ پشت پرده جریان احمد الحسن یمانی║مدعی دروغین امام زمان ،مهدویت و یمانی **احمدالحسن کیست و چرا محل بحث است؟** نام «احمدالحسن» طی دو دههٔ اخیر در فضای مهدویت و فرقه‌شناسی بسیار تکرار شده است. روایت‌های رایج می‌گویند او در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ میلادی از جنوب عراق (بصره، روستای همبوش) طرح ادعاهایی کرد که از نسبت سیادت و سفارت از جانب امام مهدی(عج) آغاز شد و سپس به جایگاه‌های بالاتر دینی گسترش یافت. هدف این پرونده، ترسیم تصویری منظم از ادعاها، پاسخ‌ها و نقدهاست تا مخاطب بتواند با شاخص‌های روشن، موضوع را ارزیابی کند. **آغاز جریان و مسیر شکل‌گیری** بنابر گزارش‌ها، هستهٔ جریان حوالی سال‌های ۱۹۹۹–۲۰۰۰ میلادی در عراق شکل گرفت. گفته می‌شود احمدالحسن مدتی کوتاه در حوزهٔ نجف حضور داشته و پس از آن مسیر «دعوت» را با عنوان «فرستادهٔ امام» پیش برد. اهمیت تاریخیِ این مرحله در «دگردیسی ادعاها» است: از یک معرفی فروتنانه به‌عنوان «دعوت‌کننده»، به طرح جایگاه‌هایی بسیار فراتر. **تطور ادعاها: از سفارت تا یمانی، امامت و بالاتر** بازخوانی متون منسوب به این جریان نشان می‌دهد سیر ادعاها رو به تصاعد بوده است: ابتدا سفارت و نیابت، سپس عنوان «یمانی»، بعد «حجت» و «خلیفه»، و در برخی نقل‌ها ادعاهای مرتبط با نبوت و افزودن «مهدیین» پس از ائمهٔ دوازده‌گانه. بدیهی است هرچه وزن ادعا سنگین‌تر می‌شود، بارِ استدلال و مدرک نیز باید شفاف‌تر و سخت‌گیرانه‌تر باشد. **نسبت با مبانی مهدویت و مسئلهٔ نیابت خاص** در الهیات شیعیِ پس از غیبت صغری، پایان نیابت خاصه پس از نواب اربعه اصلِ محوری است؛ لذا هر ادعای سفارت/نیابت ویژه در عصر غیبت کبری، به‌صورت پیشینی با این اصل در تعارض قرار می‌گیرد و باید با معیارهای محکمی سنجیده شود. منتقدان بر همین اساس می‌گویند صرفِ طرح ادعا، بدون مستندات متقن و هماهنگ با نصوص قطعی، کافی نیست. **ادبیات تکفیر و پیامدهای اجتماعی** در بخشی از ادبیات منسوب به جریان، تعابیری دیده می‌شود که به‌زعم منتقدان نوعی «انحصار در نجات» را القا می‌کند؛ به‌گونه‌ای که نپذیرفتن دعوت، معادل خروج از ولایت یا بطلان اعمال تلقی شود. پذیرش چنین گزاره‌هایی—اگر دقیقاً به همان شدت فهم شود—پیامدهای اجتماعی و اخلاقی جدی دارد: قطبی‌سازی جامعهٔ مذهبی، تضعیف همزیستی، و دامن‌زدن به کینه‌های درون‌مذهبی. **ساختار، چهره‌های محوری و انشعابات** در طول زمان، گزارش‌های متعدد از بروز انشعابات در این جریان منتشر شده است. دو شاخهٔ پرتکرار در منابع، «مکتب نجف» و «رایات» عنوان می‌شوند. نام‌هایی چون سید حسن حمامی، ناظم العقیلی، عبدالله هاشم، علی قریشی و… در روایت‌ها تکرار شده‌اند. اگر این انشعابات و منازعات مالی/تشکیلاتی/نظری واقعیت داشته باشند، از منظر تحلیل سازمانی نشانهٔ شکنندگی در سلسله‌مراتب و حجیت درونی تلقی می‌شوند. **رویدادهای کلیدی و مواجهه‌ها** به سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۸ میلادی و برخی تنش‌های میدانی/رسانه‌ای در عراق اشاره‌های فراوان شده است. فارغ از اختلاف در جزئیات، طرح نظام‌مندِ این دوره‌ها برای مخاطب مهم است؛ چون الگوی کنش جمعی، نسبت با قانون و عرف، شیوهٔ جذب نیرو و نحوهٔ مواجهه با منتقدان را روشن‌تر می‌کند. ارائهٔ زمان‌خط دقیق و مستند، درک روند تطور را تسهیل می‌کند. **اتهام التقاط و وام‌گیری‌های فکری** تحلیل‌گران منتقد گاه مدعی‌اند دستگاه استدلالی/تبلیغی جریان، تلفیقی از مؤلفه‌های چند نحله است؛ از اخباری‌گری و برخی شاخه‌های شیخیه تا الگوهای فرقه‌ای نوظهور، و حتی شباهت‌هایی با برخی روش‌های تبلیغی غیرشیعی. این داوری‌ها نیازمند سنجش «متن به متن» و مقایسهٔ دقیق منابع است؛ اما طرح این بحث، برای فهم «منطق درونی» و الگوهای استناد و تبلیغ، سودمند است. **چارچوب بی‌طرفانه برای سنجش ادعا** برای پرهیز از داوری شتاب‌زده، می‌توان این چارچوب را به‌کار بست: (الف) سندشناسی دقیقِ متن و مؤلف؛ (ب) سنجش همسویی با نصوص قطعیِ دینی و مبانی مهدویت؛ (ج) آزمون سازگاری درونی و نبودِ تناقض در سیر ادعاها؛ (د) ارزیابی پیامدهای اجتماعی/اخلاقی؛ (هـ) میزان شفافیت، پاسخ‌پذیری و قابلیت گفت‌وگوی مستدل. این الگو، مسیر ارزیابی عادلانه را فراهم می‌کند. **جمع‌بندی و نقشهٔ ادامهٔ بحث** با کنار هم گذاشتن روایت‌ها، ادبیات منسوب، انشعابات گزارش‌شده و نسبت‌سنجی با مبانی پذیرفته‌شدهٔ مهدویت شیعی، منتقدان به بطلان این جریان حکم می‌دهند. توصیهٔ عملی برای مخاطب این است که پیش از پذیرش هر ادعای سنگین، متن را با معیارهای سندی و مبنایی بسنجند و از هیجان‌های هویتی دوری کنند. در ادامهٔ برنامه‌ها، واکاوی مستندِ ادعاها، پاسخ به پرسش‌های پرتکرار، و بررسی جریان‌های هم‌دوره—از جمله نام‌هایی که در کنار این پرونده ذکر شده‌اند—به‌صورت فصل‌بندی‌شده پیگیری خواهد شد. کانال علی شریفی با هدف نقد علمی و منطقی ادیان، مذاهب و جریان‌های فکری مختلف راه‌اندازی شده است. در دنیای امروز که شبکه‌های اجتماعی و دسترسی آسان به اطلاعات، بستری برای فعالیت شبانه‌روزی مدعیان گوناگون فراهم کرده‌اند، بررسی انتقادی و مستند این ادعاها اهمیت ویژه‌ای دارد. این کانال با بهره‌گیری از منابع معتبر، اطلاعات دقیق و به‌روز، و روش‌های تحلیلی علمی، به نقد مدعیان دروغین مهدویت، آموزه‌های اهل سنت، جریان‌های افراطی در اسلام و باورهای الحادی می‌پردازد. مخاطبان این کانال شامل علاقه‌مندان به مباحث کلامی، دانشجویان و پژوهشگران حوزه دین، و کسانی هستند که با شبهات اعتقادی مواجه‌اند و به دنبال پاسخ‌های مستدل و روشن می‌گردند. اگر به دنبال محتوای دینی عمیق، مستند و بی‌طرفانه هستید، با عضویت در کانال علی شریفی و فعال‌سازی اعلان‌ها، از ویدیوهای جدید مطلع شوید. نظرات و پیشنهادات شما باعث ارتقاء محتوای کانال خواهد شد. حمایت شما با لایک و اشتراک‌گذاری، انگیزه‌ای برای ادامه مسیر روشنگری است. #مهدویت #امام #امام_زمان #مناظره_دینی